แต่ยังไงคนเราก็ต้องก้าวหน้าต่อไป ผมเคยพูดเอาไว้ว่าที่นี่จะเป็นที่สุดท้ายที่ผมจะทำงานประจำ ก็เป็นจริงตามนั้น ^^ หลังจากนี้ไป คงไม่มีโอกาสไปทำงานประจำที่ไหนอีกแล้ว ชีวิตคนเรามันต้องโตต่อไป กล้าที่จะใช้ชีวิตไม่หยุดนิ่งอยู่กับที่

ทำงานที่บริษัทนี้ดีทุกอย่างก็จริง แต่มันสบายเกินไป จนตัวเราไม่ได้พัฒนาและมุ่งมั่นกับงานเท่าที่ควร งานมีเยอะ แต่ทำเสร็จได้อย่างง่ายๆ เพราะมีเทคนิคที่ดีในการทำงาน งานก็ซ้ำๆ เดิมๆ แต่ผมไม่ได้เบื่อเลยนะ อ่าๆๆ ชอบซะอีก อิอิ

ปัจจัยหลักที่ต้องออกเพราะว่าผมเบื่อรถติดในกรุงเทพมากๆเลย ผมเสียเวลาในการเดินทางไป 4-5 ชั่วโมงต่อวัน หมดค่าทางด่วนไปเดือนละเกือบสามพันบาท ค่าน้ำมันรถอีก เยอะแยะมากมาย แถมไปทำงานสายด้วย บนทางด่วนรถก็ติดนะคับพี่น้อง ถ้าบินได้บินมาทำงานแล้ว ^^ อีกเรื่องนึงคือเงินครับ เวลา 4-5 ชั่วโมงที่เสียไป ผมรู้สึกเสียดายมากๆครับ เพราะคนเรามีอย่างเดียวที่เท่่ากันคือ เวลา เวลาของผมเป็นเรื่องสำคัญมาก หมดไปตอนรถติดบนถนน น่าเสียดายจริงๆ ตั้ง 4-5 ชั่วโมง เอาเวลาพวกนี้มานั่งหา keyword ทำ SEO ทำเว็บขายของ วิเคราะห์ตลาด จัดตารางงาน หา Backlink คุยงานกับฝรั่ง ยังได้ประโยชน์เยอะกว่าเลย

ตอนนี้ผมทำงาน 1 เดือน เท่ากับทำงานที่บริษัท 1 ปี รวมค่าโบนัสไปอีก ยังไม่ถึงที่ผมหาได้เลย อุดมการณ์มันหมดไปนานแล้วสำหรับผม ผมไม่ได้เป็นพนักงานใหม่ เด็กจบใหม่ที่ไฟแรง อยากได้กล่องเกียรติยศ หรือตำแหน่งในสูงบริษัทอะนะ สิ่งที่ผมต้องการคือ เงิน ผมสนใจว่าวันนี้ผมจะ  Make Money ได้กี่ร้อยดอล แล้วอีกสิบปีข้างหน้า ผมจะทำยังไงกับชีวิต ถ้ามัวแต่ทำงานบริษัท ได้เงินเดือนไปเรื่อยๆ แน่นอนว่า มันต้องย่ำอยู่กับที่แน่ๆ อยากมีเงินเดือน 1 แสนบาทต่อเดือน ต้องมีตำแหน่งสูงขนาดไหนในบริษัท ถึงจะได้เงินเดือนแสนบาท กว่าจะได้เงินเดือนแสนบาท ก็แก่แล้ว

ตอนนี้ผมมีโอกาสที่จะหาเงินให้ได้เยอะที่สุดเท่าที่จะหาได้ เวลาและโอกาสของผมอาจจะมาเร็วกว่าคนอื่น ผมไม่ได้เป็นคนโชคดีอะไรหรอก แต่ผมพยายามทำตัวให้มีโชคต่างหาก โชค กับ โชคดีต่างกันนะคับ ไม่เหมือนกัน เราต้องทำตัวเองให้พร้อมสำหรับทุกเรื่อง เก็บรายละเอียดทุกอย่าให้หมด นั่นแหละครับคุณกำลังสร้างโชคให้กับตัวเองแล้ว

วันนี้เขียนเนื้อหาเยอะแยะอีกแล้ว ฮ่าๆๆๆ ผิดวัตถุประสงค์ของ Blog ไปหน่อย เอาน่า นานๆทีนะจ๊ะ บ๊ายบาย งานประจำ

Share on Facebook